We zijn al weer 'n tijdje thuis, de quilts en ik.

Ze liggen op hun vertrouwde plekkie, op 'n stapel, en ook op bed of aan de muur. Zeer tot opluchting van mijn DH, want wat was het huis leeg en kaal afgelopen zaterdag,… jakkes!

Deze Goof was op stap in 'n auto volgepakt met quilts en aardbeienvlaaien. Al heel vroeg, kwart voor zeven,…. ben ik vertrokken, iets eerder dan de bedoeling was. De boeren in de straat besloten 'massaal' de mest uit te gaan rijden, rakelings langs die volgepakte auto, en aardbeien & quilts met 'n speciaal doordringend odeurtje leek me geen strak plan,…

In Tilburg was het druk, en supergezellig. Al ruimschoots voor de afgesproken tijd stonden de quiltsters voor de quiltwinkel van Dorry te wachten. Dat was wxc3xa8l heel erg bijzonder. Er kwam nog heel even de ondeugende gedachte bij me op, om achterom te lopen en me achter hen aan te sluiten,… Maar ik moest nog wat klaarzetten, dus dat ging niet door,…

Ik heb ervan genoten om iedere quiltster te verwelkomen met 'n stukje aardbeienvlaai. De meesten hadden een eind moeten rijden, en zo konden ze even bijkomen, al smikkelend en kletsend.

Waar ik vantevoren totaal niet bij had stil gestaan, was 't feit dat het eigenlijk best wel emotioneel was geweest om die rare vlaaien te bakken. Zoiets overvalt je ineens als je al die prachtige zomerkoninkjes op de lekker ruikende vlaaibodems aan het leggen bent.

Ons pap was gek op dit recept bedacht door ons mam, en ik bakte er vaak xc3xa8xc3xa8n als ik m'n ouders op ging zoeken. Ons pap is vorig jaar overleden, en dit waren de eerste die ik weer gebakken heb.

Maar in Tilburg was het dus KEIgezellig, Dorry, Dorien en Josxc3xa9 hadden de koffie en thee al klaar staan,en ook de lapjes lagen uitbundig welkom te 'roepen',…  

Hoe ging het verder?

Nou eigenlijk vind ik 't altijd spannend zo'n show & tell. Hoe zullen de reacties zijn, weet ik de juiste woorden op het goede moment te zeggen. Het is immers geen van buitengeleerd riedeltje dat opgedreund wordt,…

Maar het ging lekker, en weet je hoe dxc3xa0t komt?

Natuurlijk door m'n lieve aandachtige publiek, dat me vol verwachting aan zat te kijken, maar ook door mijn eigen quilts,…

Schoof ik vroeger onze vier kinderen als eerste naar binnen als we ergens op visite gingen, zo deed ik nu een beetje hetzelfde met m'n quilts. Door ze uit de twee oude rieten wasmanden op te vissen en open te vouwen, kwam de verwondering over de desbetreffende quilt weer bij me naar boven. En door het voelen van die zachte lappendeken, kwam het daarbij behorende verhaal als vanzelf.

Zoals reeds eerder gezegd, we zijn weer thuis. alle aardbeienvlaaien zijn tot de laatste kruimel opgesmikkeld, en er kan gequilt worden.

Dat zijn voor vandaag nog even de vingerhoedjes, daar hoeft namelijk niet zo over nagedacht te worden. Er moet gewoon elke keer 'n hoedje aan het lappie vast gezet worden, en dat is niet moeilijk.

Ik wil alle bezoekers die gistermorgen en middag bij de show & tell bij 't altijd gastvrije en keigezellige Quilt it & Dotty aanwezig waren, bedanken. Jullie waren een geweldig lief publiek. Excuses voor het door mij bezorgde kippenvel en 't traantje dat jullie soms weg moesten pinken, dat krijg je met die verhalen van mij, maar gelukkig konden jullie ook lekker lachen! Verder wil ik ook de lieve schat bedanken die een zakje met rode lapjes tussen m'n quilts heeft gestopt. Dat was een leuke verrassing!

Nu staat er alleen nog de show en tell op 21 april, voor het Quiltersgilde op het programma, en dat zal dan de laatste zijn.

Fijne avond allemaal!